Barriere: scheid privileged access technisch van dagelijks gebruik. Beheerders krijgen aparte accounts per beheer-tier (tier-0/1/2). Een account uit één tier kan niet inloggen op een lagere tier.
Eén beheerder heeft vaak één account dat overal mag, van het werkstation tot identity-beheer tot tenant-admin. Een compromittering op de laagste tier (dagelijks werkstation) levert direct het hoogste niveau. Laterale beweging is gratis.
Past in organisaties met een herkenbare beheer-hiërarchie (workstations, servers, identity). Wanneer niet: als de organisatie zo klein is dat één persoon alles doet, dan is JIT effectiever dan strakke tiering.
Het beheer wordt opgedeeld in tiers: tier-0 (identity, kroonjuwelen), tier-1 (servers, infra), tier-2 (workstations). Elke beheerder krijgt aparte accounts per tier. Een tier-0-account mag alleen op tier-0-systemen inloggen, een tier-2-account kan geen identity-beheer.
Kosten: laag.
Wat het oplevert
Waar je op moet letten
Aan de directie. Eén beheerder, één account dat overal mag, dat is het breekpunt waar elke aanvaller op rekent. Beheer in lagen knippen beperkt de schade van een gecompromitteerd account tot één laag.
Aan de informatiemanager. Past binnen het bestaande identity-platform en sluit aan op het tier-model. Vraagt inrichting van logon-restricties en accountnaamgeving.
Aan het MT. Beheerders krijgen meerdere accounts en moeten leren welk account voor welke taak. Een korte handleiding en oefening lossen het meeste op.
Deze handleiding hoort bij barriere model uit de zelfcheck
aanvalspaden. Wat je hiermee aantoont in BIO 2.0, NIST CSF, het
Wpg-kader en de AVG staat op Van
aanvalspad naar norm.
De volgende stap na tiering is de beheerwerkplek zelf: zie Beheerwerkplek voor administratieve taken en Just-in-time beheerrechten.